سلام

من بازم اومدم .چون می دونم هر وقت یه چیزی مینویسم شما ها ذوق میکنین واسه همین هی تند تند واستون می نویسم تا یه بار دق نکنین و بچتون دختر نشه!.می دونین تصمیم گرفتم هر چه سریعتر تعداد پست هام رو از تعداد پست های جناب مهندس بزرگ ( آقای مهندس ) بیشتر کنم !بین خودمون باشه ها، می خوام کل وبلاگ رو صاحب بشم!

خلاصه داستان من تا اونجایی ادامه پیدا کرد که آقا امین خداحافظی کرد و من دیگه تا مدتها به هیچ پسری فکر نکردم.

 خلاصه اون ترم هم تموم شد و نمرات خوبی گرفتم و معدلم 17 شد.نمی دونم شاید از پا قدم خوبه آقا امین بود که اون ترم نمره هام خوب شد! تابستون از راه رسید و من سعی کردم خودم رو با جاوا وSQL Server  و طراحی وب و کلاس شنا سرگرم کنم. بقیه وقتم رو هم کتاب می خوندم .یادمه رمان کوری و صد سال تنهایی رو اون موقع خوندم . و تقریباً پنج شش تا کتاب از البر کامو.سوءِ تفاهم ، کالیگولا ، طاعون ، حکومت نظامی ، دادگستران، سقوط ، بیگانه و جنگ ، انسان شورشی و اسطوره سی زیف. نمی دونم چرا اینقدر از کامو و عقایدش خوشم میومد حتی بیشتر از شریعتی . شریعتی اعتقاد داشت که بعد از هبوط انسان در کویر(دنیا) باید همیشه و همه جا دنبال معشوق گمشده ی خودش بگرده و هرگز هم در این دنیا بهش نمیرسه.شریعتی می گفت همه ی معشوق ها دروغن و مخاطب هوس . تو این دنیا عشق های بزرگ و پاک زیادن اما معشوق ها همه فریبن .فریب هایی که ما به خودمون می زنیم تا واسه یه مدت خودمون رو سرگرم کنیم .می گفت عشق مثل سرخک میمونه که آدم ها وقتی به سن بلوغ میرسن میگیرن و اون اقتضای حاجتشون ولی اشتباهی فکر میکنن عشقه .می گفت عشق در نهایت در حین خرید عروسی از زیر بغل دوماد میفته و دیوونگی و سرکشی تو رختخواب شب عروسی آب میشه! واسه همینم می گفت "عشق در آغوش خفتن است و دوست داشتن در آغوش سوختن"...

اما کامو که از مریدان نیچه بود می گفت : " جهان کر و کور و گنگ است .ما هرگز ازکار جهان سر در نمیاریم .رنج انسان هم همین است.رنج انسان این است که هیچ چیز نمی داند اما اگر روشن بین باشیم خود را از چون و چرای اندیشه میرهانیم و فقط زندگی میکنیم."

 یادمه ترم 5 یه استاد تاریخ اسلام داشتیم که فوق العاده با سواد بود. اون تنها استادی بود که واقعاً ازش خوشم اومد و کلاسش تنها کلاسی بود که حتی یه غیبت هم نخوردم.بیشتر از تاریخ می گفت تا تاریخ اسلام !!یادمه یه بار ازش درباره کامو پرسیدم گفت آلبر کامو تنها نویسنده ی فیلسوفی بود که از فلسفه متنفر بود! ولی شما زیاد کتابهاش رو نخون چون ممکنه یه جورایی به عقاید کمونیست علاقه مند بشی. بعدها دیدم راست میگه .دیدم دیگه اگه ازین کتابها بخونم بلکل خدا و پیغمبر و هر چی که تا اون موقع تو کلم کرده بودن یادم میره.اما به جرئت میگم اگه اون کتابها رو نخونده بودم دیدی که الان نسبت به خدای خوب خودم دارم رو نداشتم.

قبل از اینکه این بحث رو تموم کنم اسطوره سی زیف رو واستون تعریف میکنم .ساده است اما خیلی جای فکر داره. اگه قبلاً نخوندینش حتماً بخونین اگرم خوندین دوباره بهش فکر کنین.

بنا به اسطوره های یونان باستان ، 7 خدا وجود داشت که هر کدام خدای یک بخش از طبیعت بودند.یکی خدای آب، یکی خدای باد و ...و یکی هم خدای آتش.سی زیف نام خدای آتش بود. هم زمان با هبوط اولین انسان به زمین خدایگان انسان رو محکوم میکنن که به خاطر نافرمانی هرگز به آتش نخواهد رسید وتا ابد باید در تاریکی باشد.سی زیف بنا به دستور سایر خدایگان و همین طور دستور خدای خدایگان نباید آتش رو به انسان می داد.اما سی زیف نافرمانی میکند و یک شب که خدایگان همه خواب بودن از قله من پرناس(معبد خدایگان یونان) پایین می آید وآتش رو به دست انسان میدهد تا همیشه در روشنایی گام بردارد. فردا صبح خدایان بیدار میشوند و می فهمند که آتش به دست انسان افتاده. اونها سی زیف رو محکوم می کنن که سنگی رو به بالای کوه ببرد و چون سنگ رو به قله می رسانید سنگ دوباره می غلتید و او ناگزیر کار بیهوده خود را از سر می گرفت.و این بازی بیهوده همین طور ادامه پیدا می کرد.همین کار بیهوده عذاب سی زیف بود.

از نظر کامو سرگذشت سی زیف نمادی است برای سرنوشت انسان.آدمی در دایره تنگ ایام می گردد و می پندارد که پیش می رود .

اما همین بیهودگی که آدمی آن را آگاهانه یا ناآگاهانه می پذیرد ،و با همه ی شور خود به همین زندگی دل می بندد ، مایه عظمت اوست. چرا که آدمی با پذیرش هر نوع عذابی پا به این دنیا می گذارد،از زندگی دل نمی کند .شوق زندگی جام وجودش را چنان لبریز می کند که پیوسته و در هر حال از مرگ بیزار است. او برای خودش در همین دنیا بهشت می سازد و لذت می برد.این لذت هم لذت روحی است هم لذت جسمی.

کامو می نویسد: "هر ذره این سنگ ،هر تکه معدنی این کوه شب اندود به تنهایی یک جهان است. تلاش برای صعود به قله ها خود کافی است که همه ی دل آدمی را تسخیر کند. سی زیف را می توان خوشبخت در نظر گرفت"

به نظر من راست میگه .همه ی ما یه سی زیف هستیم که میلیون ها قله داریم تا فتح کنیم .هر قله ای که فتح میشه باز سنگ میوفته و باز فتح قله وباز تلاش و باز امید وباز آرزو...

اما یه چیزی این وسط هست .سی زیف در کنار فتح همیشگی قله ها مسئولیت اصلی خودش رو انجام داد و اونم این بود که آتش رو به دست انسان داد.

من فکر می کنم هر آدمی یه مسئولیتی داره که به خاطرش به دنیا اومده و جز اون هیچ کسی نمیتونه اون کار رو به اون شکل خاص و در اون زمان انجام بده.

مهم نیست چه کاریه . این کار میتونه یه کار خیلی بزگ باشه مثل ساخت واکسن آبله یا یه کار ساده مثل بوسیدن دختر بچه ی گل فروشی که صورتش از سرما یخ زده...!

سلام به همه خواننده های گلم

خوب به سلامتی با نویسنده جدید هم آشنا شدین بهش می گم خانم مهندس.

اسمشم تو وبلاگ عوض می کنم و می نویسم خانم مهندس تا با آقای مهندس اشتباه نشه.

خوب من خود مهندس اصلی هستم و ایشون مهندس رایتی.

شاید اگه خانم مهندس نبود دیگه نمی نوشتم. اما اون ازم خواست که پسورد وبلاگمو بهش بدم تا اونم بتونه بنویسه.منم از پیشنهادش استقبال کردم.

خوب حالا به نظرتون آقای مهندس کار بدی کرده که تو وبلاگ هرگز عاشق نشو !!!! اجازه داده یک خانم مطلب بنویسه؟

به نظر من که خیلی هم خوبه با نظرات یک خانم آشنا بشید. البته من شناخت زیادی ندارم نسبت به ایشون اما به قول خودشون با بقیه دخترا خیلی تفاوت دارند. قضاوتش با شما.....

خواننده های گل یادتون باشه من نویسنده اصلی ام.اونو زیاد تحویلش نگیرید ها که منو یادتون بره.....

با معرفت باشین عزیزان، اما باید اعتراف کنم نوشته های جالبی دارن و بسیار عالی می نویسند و پشتکار عجیبی هم تو کاراش داره.به هر حال امید وارم خاطرات و داستان های بیشتری رو تو وبلاگ ببینید.و استفاده کنید.

پیروز و موفق باشید.

آقای مهندس

15/10/1386

کشتی در طوفان شکست و غرق شد . فقط دو مرد توانستند به سوی جزیره ی کوچک بی آب و علفی

شنا کنند و نجات یابند.

دو نجات یافته دیدند هیچ نمی توانند بکنند، با خود گفتند بهتر است از خدا کمک بخو ا هیم .

بنابراین دست به دعا شدند و برای این که ببینند دعای کدا م بهتر مستجاب می شود به گوشه ا ی

از جزیره رفتند.

نخست، از خدا غذا خواستند . فردا مرد اول، درختی یافت و میوه ای بر آن، آن را خورد . اما مرد دوم

چیزی برای خوردن نداشت.

هفته بعد، مرد اول از خدا همسر و همدم خواست، فردا کشتی دیگری غرق شد، زنی نجات یافت و

به مرد رسید. در سمت دیگر، مرد دوم هیچ کس را نداشت.

مرد اول از خدا خانه، لباس و غذای بیشتری خواست، فردا، به صورتی معجزه آسا، تمام چیزها یی

که خواسته بود به او رسید. مرد دوم هنوز هیچ نداشت.

دست آخر، مرد اول از خدا کشتی خواست تا او همسرش را با خود ببر د . فردا کشتی ای آمد و در

سمت او لنگر انداخت، مرد خواست به همراه همسرش از جزیر ه برود و مرد دوم را همانجا رها کند .

پیش خود گفت، مرد دیگر حتما شایستگی نعمت های الهی را ندارد، چرا که درخواستها ی ا و

پاسخ داده نشد، پس همینجا بماند بهتر است.

زمان حرکت کشتی، ندایی از آسمان پرسید: چرا همسفر خود را در جزیره رها می کنی؟

پاسخ داد : این نعمت هایی که به دست آورده ام همه مال خودم است، همه را خود درخواست کرده ام.

 درخواست های او که پذیرفته نشد، پس لیاقت این چیزها را ندارد.

ندا، مرد را سرزنش کر د : اشتباه می کنی . زمانی که تنها خواسته او را اجابت کردم، این نعمت ها به

تو رسید.

مرد با حیرت پرسید: از تو چه خواست که باید مدیون او باشم؟

ندا پاسخ داد: از من خواست که تمام خواسته های تو را اجابت کنم!

  امروز بهار است، ولی من نمیتوانم آنرا ببینم  !!!!!

هر روز صبح در آفريقا وقتي خورشيد طلوع مي کند يک غزال شروع به دويدن ميکند و مي داند سرعتش بايد از يک شير بيشتر باشد تا کشته نشود هر روز صبح در آفريقا وقتي خورشيد طلوع مي کند يک شير شروع به دويدن مي کند و مي داند که بايد سريع تر از آن غزال بدود تا از گرسنگي نمي رد مهم نيست غزال هستي يا شير با طلوع خورشيد دويدن را آغاز کن. " آنتوني رابينز

دخترک هميشه مي گفت:من براي نجابت وفا و زيباييت عاشق تو شدم پسرک براي روز تولدش سه حيوان خانگي به او هديه داد ...اسب سگ و يک پرنده زيبا! تا دخترک خواست دليل اينکار را بپرسد....

 پسرک رفته بود براي هميشه

هميشه انقدر ساده نرو و مگذر لااقل نگاهي به پشت سرت کن…! شايد کسي در پي تو مي دود و نامت را با صداي بي صدايي فرياد ميزند…! و تو… هيچ وقت او را نديده اي

به امید دیدار همتون

لطفاْ نظر هم بدین

مزدا 323 قرمز رنگ، تا به نزدیکی دختر جوان رسید به طور ناگهانی ترمز کرد . خودرو چند قدم جلوتر از دختر جوان از حرکت ایستاد ، اما راننده، خودرو را به عقب راند، تا جایی که پنجره جلو دقیقا روبروی دختر جوان قرار گرفت . این اولین خودرویی نبود که روبروی دختر توقف می کرد ، اما هریک از آنها با بی توجهی دختر جوان ، به راه خود ادامه می دادند . دختر جوان، مانتوی مشکی تنگی به تن کرده بود که چند انگشتی از یک پیراهن بلند تر بود . شلواری هم که تن دخترک بود ،همچون مانتویش مشکی بود و تنگ می نمود که آن هم کوتاه بود و تا چند سانتی پایین تر از زانو را می پوشاند . به نظر می آمد که شلوار به خودی خود کوتاه نیست و انتهای ساق آن به داخل تا شده . دختر جوان نتوانست اهمیتی به مزدای قرمز رنگ ندهد . سرش را به داخل پنجره خم کرد و به راننده گفت :" بفرمایید؟" . مزدا مسافری نداشت . راننده آن پسر جوان و خوش چهره ای بود که عینک دودی ظریفی به چشم داشت . پسر جوان بدون معطلی و با بیانی محترمانه گفت : " خوشحال میشم تا جایی برسونمتون". دختر جوان گفت : " صادقیه میرما". پسر جوان بی درنگ سرش را به نشانه تائید تکان داد و پاسخ داد : " حتماً، بفرمایید بالا ". دخترک با متعجب ساختن پسر جوان، صندلی عقب را برای نشستن انتخاب کرد .چند لحظه ای از حرکت خودرو نگذشته بود که دختر جوان ، در حالی که روسری کوچک و قرمز خود را عقب و جلو می کشید و موهای سرازیر شده در کنار صورتش را نظم می داد ،گفت :" توی ماشینت چیزی برای گوش کردن نیست "

- البته .

پسر جوان ،سپس پخش خودرو را روشن کرد . صدای ترانه ای انگلیسی زبان به گوش رسید . از آینه به دختر جوان نگاهی انداخت و با همان لبخند ضریفش که از ابتدا بر لب داشت گفت :"کریس دبرگ هست ، حالا خوشتون نمیاد عوضش کنم ". دخترک با شنیدن حرف پسرجوان ،خنده تمسخر آمیزی سر داد .

- ها ها ها ، این که اریک کلاپتون . نمیشنوی مگه ، انگلیسی می خونه . اصلا کجاش شبیه کریس دبرگ .

- اِه ، من تا الان فکر می کردم کریس دبرگ . مثل اینکه خیلی خوب اینا رو می شناسید ها .

دخترک ، قیافه ای به خود گرفت و ادامه داد:" اِی ، کمی "

- پس کسی طرف حسابمه که خیلی موسیقی حالیشه . من موسیقی رو خیلی دوست دارم ، اما الان اونقدر مشغله ذهنی دارم که حال و حوصله موسیقی کار کردن رو ازم گرفته .

دخترک لبخندی زیرکانه زد و با لحنی کش دار گفت:" ای بابا، بسوزه پدر عاشقی . چی شده ، راضی نمیشه ؟"

- نه بابا، من تا حالا عاشق نشده ام . البته کسی رو پیدا نکرده ام که عاشقش بشم ، و اگرنه اگه مورد خوبی پیش بیاد ، از عاشقی هم بدم نمیاد . اصل قضیه اینه که، قبل از اینکه با ماشین بزنم بیرون و در خدمت شما باشم ، توی خونه با بابام دعوام شد .

- آخی ، سرچی؟ لابد پول بهت نمی ده.

- نه ، تنها چیزی که میده پول . مشکل اینجاست که فردا دارم می رم بروکسل، اونوقت این آقا گیر داده بمون توی شرکت کار داریم .

با گفتن این جملات توسط پسر جوان ، دخترک، با اینکه سعی می کرد به چهره اش هویدا نشود ، اما کاملا چهره اش دگرگون شد و با لحنی کنجکاوانه پرسید: " اِه، بروکسل چی کار داری؟ "

- دایی ام چند سالی هست که اونجاست . بعد از سه چهار ماه کار مداوم ، می خواستم برم اونجا یه استراحتی بکنم؟

دخترک بادی به غبغب انداخت و سریع پاسخ داد:

- اتفاقا من هم یک هفته پیش از اسپانیا برگشتم.

- اِه، شما هم اونجا فامیل دارید؟ کدوم شهر.

- فامیل که نداریم ، برای تفریح رفته بودم ونیز.

پسر جوان نیشخندی زد و گفت : اصلا ولش کن بابا ، اسم قشنگتون چیه؟

- من دایانا هستم. اسم تو چیه، چند سالته؟ چه کاره ای؟

- چه خبره؟ یکی یکی بپرسید، این جوری آدم هول میشه ... اولاً این که اسم خیلی قشنگی دارید ، یکی از اون معدود اسم هایی که من عاشقشونم . اسم خودم سهیل ، 25 سالمه و پیش بابام که کارگذار بورس کار می کنم . خوب حالا شما .

دخترک با شنیدن این حرفهای سهیل ، چهره اش گلگون شد و به تشویش افتاد .

- من که گفتم ، اسمم دایاناست . 23 سالمه و کار هم نمی کنم . خونمون سمت الهیه است و الان هم محض تفریح دارم می رم صادقیه . تا حالا بوتیک های اونجا نرفته ام . با یکی از دوستام اونجا قرار گذاشته ام تا بوتیک هاش رو ببینیم و اگه چیز قشنگی هم بود بخریم .

- همین چیزایی هم که الان پوشیده اید خیلی قشنگه ها.

دایانا ، گره کوچک روسریش را باز کرد و بار دیگر گره کرد . سپس گفت:

- اِی ، بد نیست . اما دیگه یک ماهی هست که خریدمشون . خیلی قدیمی شده اند ... . ولش کن ، اصلا از خودت بگو ، گفتی موسیقی کار نکرده ای و دوست داری کار کنی ، آره؟

- چرا ، تا چند سال پیش یه مدتی پیانو کار می کردم.

دخترک ، سعی می کرد دلبرانه سخن وری کند ، اما ناگهان به جوشش افتاد ، طوری که منقطع صحبت می کرد و کلمات را دستپاچه بیان می کرد.

-ای وای، من عاشق پیانو ام . خیلی دوست دارم پیانو کار کنم ، یعنی یه مدتی هست که کلاسش رو می رم ، اما هنوز خیلی بلد نیستم . ... اصلا اینجوری نمیشه، نگه دار بیام جلو بشینم راحت تر حرف بزنیم .

سهیل ، بی ردنگ خودرو را متوقف کرد . دایانا هم سریع پیاده شد و به صندلی جلو رفت .

-دایانا خانوم ، داریم می رسیما .

- دایانا خانوم کیه؟ دایانا ... . ولش کن ، فعلا عجله ندارم . بهتره چند دقیقه دیگه هم با هم باشیم . آخه من تازه تو رو پیدا کرده ام . تو که مخالفتی نداری ؟

- نه ، من که اومده بودم حالی عوض کنم . حالا هم کی بهتر از تو که حالم رو عوض کنه . فقط باید عرض کنم که الان ساعت نه و نیمه ، حواست باشه که دیرت نشه .

دخترک با شنیدن صحبت های سهیل، وقتی متوجه ساعت شد، چهره اش رنجور شد و در حالی که لب خود رابا اضطراب می گزید ، گفت:

-آره راست میگی ... پس حداقل یه چند دقیقه ای ماشینت رو دور فلکه نگه دار ، باهات کار دارم .

سهیل ، با قبول کردن حرفهای دایانا ، حوالی میدان که رسید ، خودرو را متوقف کرد . روی خود را به دخترک کرد و کمرش را به در تکیه داد . عینک دودی را از چشمانش برداشت .چهره ای نسبتا گیرا داشت . ته ریشی به صورتش بود و موهایی ژولیده داشت که تا گوشش را می پوشانید . پخش خودرو را خاموش کرد و سپس با همان لبخندی که بر لب داشت گفت :

- بفرمایید.

دیگر کاملا از ظاهر و طرز صحبت دخترک می شد پی به هیجانش برد.

- موبایلت ... شماره موبایلت رو بده، البته اگه ممکنه .

پسر جوان لحظه ای فکر کرد و سپس گوشی همراه خود را از روی داشبورد- پشت فرمان برداشت . آن را به سمت دایانا دراز کرد.

- بگیر ، زنگ بزن گوشی خودت که هم شماره تو روی موبایلم ثبت بشه و هم شماره من روی موبایل تو بیفته . فقط صبر کن روشنش کنم ... اونقدر اعصابم خورد بود که گوشی رو خاموش کردم .

دایانا ، به محض دیدن گوشی گران قیمت سهیل به وجد آمد . اما سریع شوق خود را کتمان کرد و فقط به گفتن"کوشی خوبی داری ها" قناعت کرد .

- قابلت رو نداره . اتفاقا باید عوضش کنم ، خیلی یوغره.

- خوب ، ممنون . فقط بگو کی می تونیم همدیگه رو دوباره ببینیم .

- ببینم چی میشه . اگه فردا برم بروکسل که هیچ، اما اگه تهران بودم یه کاریش می کنم . اصلا بهم زنگ بزن .

- باشه ... پس من می رم .فعلا خداحافظ .

- خوشحال شدم،...خداحافظ . ... زنگ یادت نره .

دختر جوان ، درحالی که احساس مسرت می کرد ، با گامهایی لرزان (از شوق) از خودرو خارج شد . هر چند قدمی که بر می داشت ،سرش را برمی گرداند و مزدا را نگاه می کرد و دستی برای سهیل تکان می داد . پس از دور شدن دایانا ، سهیل از داخل خودرو پیاده شد و طوری که دایانا متوجه نمی شد، او را تعقیب کرد . حوالی همان میدان بود که دایانا روی صندلی های یک ایستگاه اتوبوس نشست . سهیل ، گوشه ای لابلای جمعیت در حال گذر ، خود را پنهان کرده بود و دایانا را نظاره می کرد . دایانا دستش را به ساق شلوار خود انداخت و تایی که از داخل داده بود را باز کرد . شلواردیگر کوتاه نبود . از داخل کیفی که بر روی دوشش بود مقنعه ای بیرون آورد و در لحظه ای کوتاه آنرا سر کرد و از زیر مقنعه ، تکه پارچه ای که بر سرش بود ، بیرون کشید . از داخل همان کیف ، آینه کوچکی خارج کرد و با یک دستمال کوچک ، از آرایش غلیظی که روی صورتش بود کاست . موهای خرمایی رنگش را که روی صورتش سرازیر شده بود ، داخل مقنعه کرد و با آمدن اولین اتوبوس ، از محل خارج شد . سهیل در طول دیدن این صحنه ها ، همچنان لبخند بر لب داشت . با رفتن دایانا، سهیل به سمت مزدا حرکت کرد . به خودرو که نزدیک می شد زنگ موبایلی که همراهش بود ، به صدا در آمد. سهیل بلافاصله پاسخ داد:

- بله؟

صدای خواهش های پسر جوانی از آنسوی گوشی آمد .

- سلام ، آقا هر چی می خوایی از تو ماشین بردار ، فقط ماشین رو سالم بهم تحویل بده . تو رو خدا ، بگو کجاست بیام ببرم ...

- خوب بابا ، چه خبرته . تا تو باشی و در ماشینت رو برای آب هویج گرفتن باز نزاری ... ببینم به پلیس هم زنگ زدی ؟  
- نه ، به جون شما نه ، فقط تو رو خدا ماشین رو بده .

- جون من قسم نخور ، من که می دونم زنگ زده ای ...ولی عیبی نداره ، آدرس می دم بیا ... فقط یه چیزی ، این یارویی که سی دیش توی ماشینت بود کی بود؟

- کی ؟ اون خارجیه ؟ ... استینگ بود ، استینگ .

- هه هه ... یه چیز دیگه هم می پرسم و بعدش آدرس رو می دم ؛ ونیز توی اسپانیاست ؟

- ونیز؟ نه بابا، ونیز که توی ایتالیاست ... آقا داری مسخره ام می کنی ، آدرس رو بده دیگه ...

- نه ، داشتم جدول حل می کردم . مزدای قرمزت ، ضلع جنوبی صادقیه پارک شده . گوشیت رو می زارم توی ماشین ، ماشین رو هم می بندم و سوییچ رو می اندازم توی سطل آشغالی که کنار ماشینته . راستی یه دایانا خانوم هم بهت زنگ می زنه ، یه دختر خوشگل،... برو حالش رو ببر ، برات مخ هم زدم ،... خداحافظ

دوست من، یادت باشد که

لیوان را همین امروز زمین بگذاری.

زندگی همین است.

آرايش كردن يا نكردن؟! نه، مسئله اين نيست. مشكل امروز، تنها در از بين رفتن مرزهاي آرايشي و پائين آمدن سن آرايش است

رنگ‌ها زيبا هستند و زيبايي مي‌آورند؛ وقتي كه رنگ‌ها روي صورت مي‌‌نشينند، جذابيتشان صورتكي مي‌سازد كه زيبا و كاملاً متفاوت با نمونه اصلي است ! بله اين واقعيت دنياي امروز است: هر چه خيابان‌ها خاكستريتر مي‌شوند، تعداد آدم‌هاي رنگي بيشتر مي‌شود. نگاهي به گذشته نشان مي‌دهد كه <آراستن> جزو جدايي ناپذير فطرت انسانهاست. حتي اقوام بدوي و آدمهاي دور از تمدن آمريكاي جنوبي هم خود را با استخوان شكار تزئين ميكردند. بشر در مراحل ابتدايي، از صمغ‌ها و خاك‌هاي رنگين براي آرايش خود استفاده مي‌كرده است

دكتر حميد نوروزي روان‌شناس معتقد است كه با از بين رفتن مرزهاي آرايشي، سن آرايش هم به عنوان يك متغير وابسته پايين‌تر آمده و دختران جوان، در سنين پايين، دست به آزمودن رژلب، پودر و رژگونه مي‌زنند. او مي‌گويد:<در بسياري از موارد، اين پديده از تيره شدن رابطه با پدر‌و‌مادر‌ريشه مي‌گيرد. گروهي از دختران مي‌خواهند از گروه سني خود پيشي بگيرند. از رهگذر جادوي لوازم آرايش، آنها به آرزوي ديرينه خود براي كوتاه كردن دوره كودكي و نوجواني و به دست‌آوردن دلخواه‌ترين خواسته خود‌،‌ <بزرگسالي واستقلال> دست مي‌يابند . وقتي دختري در سن جلوه زيبايي‌هاست و نمي تواند از رنگ شادي در لباس خود استفاده كند، وقتي پدرو مادر، به صورت كنترل شده لباس مورد علاقه را در دسترسش قرار نمي‌دهند، او نيز براي پيدا كردن كساني كه مثلاً مانتوي مورد نظرش را تائيد كنند، به پارك كشيده مي‌شود و چه بسا ناگهان ميان كساني چشم‌باز مي‌كند كه ديگر براي او زيبايي باقي نمي ‌گذارند

سلام

نمی دونم چی بگم ،یا چرا نشستم و این ها رو مینویسم .

شده کسی رو ببینید که با دیدن زندگیش و شنیدن سرگذشتش دلتون آتیش بگیره .....

و با تمام وجودتون برای اون آدم اشک بریزید و مدتها به فکر اون باشید؟

من همچین موردی برام پیش اومد و 3 هفته تموم شب و روز به اون آدم و زندگی سوخته اون آدم فکر میکردم.دلم میخواست کمکش کنم.

اما می دونید گناه من چی بود این بود که اون آدم از جنس من نبود . یعنی دختر بود، البته دختر که نه یک زن بود در آستانه طلاق از شوهر معتادش

این زن که یکی از بچه هاش رو از دست داده و حالا هم یک بچه یک ساله داره با یک شوهر معتاد هروئینی ،در آستانه طلاق از شوهرش است .و باید لقب بیوه رو هم یدک بکشه .

فکر می کنید این زن بیوه چند سال داره؟ 40 یا 50 یا 30 ؟ نه اشتباه حدس زدین . این زن فقط 20 سال داره .

یک دختر جوان با کلی آرزو که حالا بیوه شده و تازه یک بچه هم داره .در اوج زیبایی و جوانی باید زندگی فوق العاده سختی رو تجربه بکنه،

میدونید چرا ؟ به خاطر نگاه جامعه به یک زن بیوه یا مطلقه .

چرا ؟ چرا باید ما افراد جامعه این نگاه رو به زنان بیوه داشته باشیم؟

چرا وقتی یک زن از شوهر بی مسئولیت و حیوون خود طلاق میگیره دیگه هیچ کس به فکر ازدواج با این آدم نیست ؟مگر مردانی که خود طلاق گرفته باشند یا کسانی که زنشون مرده باشه و چند تا بچه قد و نیم قد داشته باشند. چرا؟ یا مردانی که به فکر تجدید فراش افتاده اند؟

یا خیلی از آدمهای دیگه به فکر یک سوژه عالی برای صیغه هستند؟ یا برای هوسرانی هاشون؟؟؟؟؟

چرا کسی به اون ها به چشم یک انسان مثل بقیه انسان ها نگاه نمیکنه؟ چرا ؟مگه اون ها آدم نیستند؟ به خاطر یک اشتباه باید تموم زندگی و فرصت های اونو از دست بدن، مگه طلاق از حقوق انسانها نیست ؟ پس چرا ما به اونها جور دیگه ای نگاه میکنیم ؟ اگه ما مردا هزاران بار هم ازدواج کنیم و طلاق بگیریم هیچوقت فرصت های زندگی و ازدواج رو از دست نمی دهیم ولی یک زن تموم زندگیشو از دست می ده .

ما پسرا اگه با هزاران دختر رابطه داشته باشیم اشکالی نداره ولی اگه ببینیم یک دختر با کسی توی خیابون صحبت کنه اونم خیلی معمولی هزاران انگ و ایراد و برچسب به اون دختر میزنیم . اما خودمون رو از یاد می بریم .

واقعا ً که ما به یک تغییر اساسی تو زندگی مون احتیاج داریم و توی نگاهمون به مسائل.

میدونید دوستان خیلی فکر کردم که چه جوری به این آدم کمک کنم ، با اینکه هیچ احساس عشقی یا هوسی به اون ندارم فقط دلم می خواست کمکش کنم همین.

پیش خودم فکر کردم که اون فعلا ً بیشتر از همه چیز به روحیه احتیاج داره ، و به امید و انگیزه برای زندگی

من همیشه این امید و انگیزه رو با خوندن مجلات و کتابهای روانشناسی و امید بخش بدست می آرم و فکر کردم که این مجلات میتونن به اون زن هم کمک کنند تا روحیه شادشو دوباره پس بگیره و گفتم که در قالب یک آدم ناشناس اون مجلات رو پشت در خونشون میذارم و زنگ میزنم و خودم میرم .

اما وقتی نقشه ام رو بایکی از دوستانم در میون گذاشتم گفت : به این فکر کن که اگه ناگهان خانواده و یا خود اون زن تو رو ببینند راجه به تو چه فکری میکنند و راجه به اینکه یک پسر مجرد در خونه یک زن طلاق گرفته در بزنه و فرار کنه . اونها چی فکر میکنن؟

منم دیدم که آره راست میگه و منم که اصلا نیت بدی نداشتم رفتم در خونشون و در زدم و گفتم که مجلات رو به مامان یا باباش میدم که متاسفانه اونها خونه نبودند و خود اون آدم در رو باز کرد . منم مجلات رو بهش دادم و گفتم که : یک روز این مجلات زندگی من رو عوض کردند شاید بتونن زندگی شما رو هم عوض کنند . و خدا حافظی کردم و اومدم.

بعد از دو روز فهمیدم که اون آدم کلی ناراحت شده و به خانوادش گفته و اون ها هم خیلی ناراحت شدند و یک سری مشکلات و قرار شده همه مجلات رو پس بیارن.

اما من فقط میخواستم به اون زن کمک کنم همین . من هیچ قصد دیگه ای نداشتم مطمئنا ً اگه به جای اون یک پسر هم بود همین کار رو میکردم و یا هر کس دیگه ای..

اما نمیدونم چرا حتی او و خانوادش باید راجع به من همچین فکری بکنند؟ منی که تنها قصدم شاد کردن یک آدم بود و دیگه هیچ.

اما میبینم که این نگاه به یک زن بیوه حتی توی اعضای اون خانواده و حتی خود اون آدم هم وجود داره .

یک جایی خوندم که روی سنگ قبر یک کشیش نوشته بود :

بچه که بودم همیشه دلم میخواست کل دنیا رو عوض کنم و بهتر کنم .

کمی که بزرگترشدم و عاقل تر گفتم که کشور خودم رو تغییر میدهم.

با رسیدن به سن جوانی گفتم که حد اقل مردم شهرم رو عوض میکنم و بهشون شادی و امید رو هدیه میدم

وقتی که ازدواج کردم و فرزندانی داشتم گفتم که من میتونم خانواده ام رو تغییر بدهم . اما نشد

حال که از دنیا می روم می فهمم که اگر از ابتدا خودم را تغییر داده بودم همه دنیا را میتوانستم تغییر دهم

حالا به نظر شما آیا من کار اشتباهی مرتکب شدم؟

شما کمک کنید ، منتظر نظراتتون هستم .

راستی ببخشید که این بار از داستان خبری نبود و به مسائل اجتماعی پرداختم . اما باور کنید که داستانهای من هم پر از مفاهیم اخلاقی و اجتماعی بود .

شب همگی بخیر و نظر یادتون نره

به به سلام و بازم سلام .

حال می میکنین می آین اینجا یک داستان توپ میخونین و می رین پی زندگیتون . ولی این رسمش نیست عزیزان.درست نیست که آدم از کسی که لحظاتی اونو به فکر فرو می بره یا راه و رسم زندگی رو غیر مستقیم بهش یاد می ده یا حداقل لحظاتی هر چند کوتاه اونو سرگرم میکنه تشکر نکنه .

تشکر من و دلگرمی من نظرات شما است که باعث می شه براتون داستان بنویسم و بیام اینجا نظراتتونو بخونم .حداقل از نوشتن من انتقاد کنین .(حرف راست که رد خور نداره ،عمرا ً اگه انتقاد کنی)

یا بهم بگین که داستانت بد بود یا نبود یا حد اقل دو تا فحش به من این فرشاد دیوونه بدین .زشته آخه 2239 بازدید کننده اما همش 49 نظر؟

بی خیال ولی اگه نظر ندین دفعه بعد دیگه از داستان خبری نیست .اون وقت میتونین برین پیش بابا بزرگاتون و بگین براتون قصه حسین کرد شبستری رو تعریف کنه . بابا جون مادرتون نظر بدین اگه این دفعه نظر ندین قسمت بعد یک فحش بد بد میذارم برای کسی که این وبلاگ رو بخونه و نظر نده ،اونوقت مجبور میشین همتون نظر بدین . آفرین بچه های خوب نظر بدین بابا .

من که شهرزاد قصه گو نیستم براتون هزار و یک شب قصه بگم . والا اون از ترس جونش 1001 شب قصه گفت من می خوام رکوردشو بگم تا حالا که 23 تا رو گفتم منتظر بقیه هم باشین .

چشم بابا ،چشم . کمتر حرف میزنم و قصه رو ادامه میدیم.

و اینک ادامه داستان (شما با صدای هیجان انگیزی بخونین ) . این شما و این فرشاد که جون منو به لبم رسوند با این قصه .

تازه اونجاتون بسوزه من آخر داستانو میدونم اما شما نمی دونین (منحرف جان منظور از اونجا که فقط اونجایی نیست که تو با فکر منحرفت همیشه اونجا رو در نظر می آری. منظور من دماغت بود که بسوزه نه اونجا )

من فرشادم .این فرجام بلاخره گذاشت ما حرفمونو بزنیم .و اینک ادامه داستان از زبان من یعنی فرشاد .

تا اونجایی گفتم که سارا اومد و بعد از اون جریان که کلی داغون شده بودم از من پروژه میخواست و من احمقم قبول کردم !!!! چرا ؟ نمیدونم ؟

من همیشه هر کاری که سارا ازم میخواست رو با دل و جون براش انجام میدادم . اما این یکی خیلی فرق داشت برام واقعا ً سخت بود .

خلاصه اینکه براش شروع کردم به برنامه نوشتن . تقریبا ً آخرای کار بود که یک جا گیر کردم و رفتم پیش یکی از دوستام که مشکلمو رفع کنم .

تا بهش گفتم اونم گفت اتفاقا ً منم دارم همین برنامه رو مینویسم .!!!! منم با تعجب پرسیدم واسه چی؟ گفت یکی از دوستام گفته براش بنویسم . وقتی فامیل دوستشو پرسیدم دیدم دقیقا ً با فامیل سارا یکی است . ازش پرسیدم برای خودش میخواست .گفت نه برای یکی از اقوامشون میخواست .

منم بعد از کلی تحقیق متوجه شدم که این طرف از اقوام دور پدری سارا است و فامیلشون یکی است. اما زیاد رابطه خوبی با هم ندارند . اما ازوقتی سارا اینجا قبول شده شدن پسر عمو دختر عمو .

منم کلی ناراحت شده بودم از اینکه مگه تا حالا این همه کار برای سارا انجام نداده بودم که اون به یکی دیگه هم باید میگفت که این کارو براش انجام بده؟؟؟؟!!!! من بدبخت کلی برای خانم زحمت کشیدم از درسای خودم میزدم تا بتونم برای اون کاری بکنم .

بگذریم . به دوستم گفتم که حالا کی باید برنامه رو بهش بدی ؟ گفت فردا . منم قرار بود فردا به سارا برنامه رو بدم . به دوستم گفتم که تو برنامه رو پس فردا بده . اونم گفت باشه .

فردا صبح توی دانشگاه یک جای خلوت سارا رو دیدم با مانتو اومده بود و کمی هم آرایش و تنها ایستاده بود و مرتب توی راهرو قدم میزد .

منم بهش پروژه رو تحویل دادم و رفتم سر کلاس خودم .

توی کلاس نشسته بودم که یک دفعه یکی از بچه ها گفت فرشاد این دختره که رد شد رو میشناسی توی راهرو داشت با یک پسره چاق حرف میزد.

منم رفتم جلو که ببینمش دیدم ای دل غافل سارا خانم هستند.

دو سه روز بعد توی دانشگاه قدم میزدم که یکی از دوستام گفت که فرشاد دختر همسایتون داره با یارو مشکی متالیکه حرف میزنن. منم دویدم به طرف جایی که گفته بود اما دیر رسیدم و دیدم که سارا با یکی از دوستاش دارند بر می گردند .منم که سه شده بودم همون طور در حال دویدن از کنارشون رد شدم.

وقتی برگشتم دوستم بهم گفت فرجام فکر کنم این فیلمت کرده . گفتم چرا ؟ گفت وقتی از کنارشون رد شدی بهت پوز خند زدند و مسخرت کردند .

منم یک کمی که فکر کردم دیدم پر بیراه نمیگه ؟ نکنه تا حالا مثل احمقا شده بودم سوژه خانم و دوستاش و اونام بهم میخندیدن .

منو بگو چه احساس پاکی به این آدم داشتم خاک بر سرم.

خلاصه این بار تصمیم گرفتم مردونه فراموشش کنم. و موفق هم شدم .با اینکه میدونستم الان کجاست و میتنم بیبینمش اما نمیرفتم و یکی دو بار هم که تو دانشگاه دیدمش اصلا نگاهشم نکردم و رفتم .

دو ترم از اومدن سارا تو دانشگاه گذشته بود . اواخر ترم بود و همه کم کم داشتن میرفتن شهر خودشون . یک روز اتفاقی سارا رو دیدم و ازش پرسیدم که کی میرین خونه؟ اونم گفت پنجشنبه . منم گفتم چه جالب منم پنجشنبه مبرم .همین طوری گفتم .(فرجام : جون عمت ،من که میشناسمت )

که دیدم گفت اما من با پسر عموم میرم .اینو یک جور خیلی ناراحت کننده ای گفت .(برو با همون پسر عموت . وقت انتخاب واحد یا هزاران کار دیگه ای که که من براش میکردم این پسر عموی عزیز کجا تشریف داشتند؟)

منم دیگه کلی اعصابم نارحت بود و گفتم به سلامت و بدون خداحافظی جدا شدم.

نزدیک 2 هفته گذشت . من ترم اولی که سارا اومده بود چند تا از کتاب های درسی خودمو بهش دادم و یک کتاب هم از دوستم .

دوستم کتابشو می خواست و منم مجبور شدم بهش زنگ بزنم و بگم که کتاب منو برام بیارین . البته اون تا دو روز نیاورد و من با بابام رفتم درخونشون و مامانش کتاب رو بهم داد .منم بدون اینکه نگاش کنم رفتم خونه و روز بعد هم کتابو به دوستم دادم .

وقتی برگشتم خونه دوستم بهم گفت کتابو به کی داده بودی؟ منم گفتم به یکی از بچه ها !!! اونم گفت این بچه ها احتمالا ً دختر نبوده؟ منم گفتم چرا مگه؟ که اون گفت خره واست نامه نوشته بیا بگیرش.

رفتم در خونه دوستم دیدم روی صفحه اول کتاب با خط نسبتا ً زیبایی نوشته :

خواهم تو را میهمان کنم در گوشه ای از قلب خود . آیا قبولش میکنی این کلبه ویرانه را؟

منم صفحه اول کتابو پاره کردم و با خودم آوردم . نمیدونم به ضمیر نا خود آگاه اعتقاد دارید یا نه؟ و اینکه ما هر کاری که میکنیم تحت تاثیر ضمیر ناخود آگاه ما است .؟

حالا یک بار دیگه جمله بالا رو بخونید و ببینید تاثیر ضمیر ناخود آگاه سارا رو میفهمید یا نه؟

فهمیدین؟ نفهمیدین؟

خواهم تو را میهمان کنم در گوشه ای از قلب خود.

حالا فهمیدین؟ میهمان !!!! میهمانی که یکی دو روز توی یک قلب بمونه و بعد از اونجا مثل هر میهمانی بره . درسته؟ من قلبی رو میخوام که صاحبخونه اون قلب باشم نه میهمان چند روزه اون .

و کلمه دیگه ؟ دقت کنین که فرمودن در گوشه ای از قلبشون نه تمام قلبشون . حالا ممکنه قلب این خانم کثیر الاضلاع باشه یعنی باید توی همه گوشه های این قلب کسی باشه . من این قلبو نمیخوام قلبی میخوام که همش مال خودم باشه نه اینکه با کس دیگه ای شریک باشم .

به نظر شما باید جواب سارا رو چی بدم ؟

من تا دو هفته داشتم به این موضوع فکر میکردم !!!! و به این نتیجه رسیدم که زنگ میزنم و از خود سارا میپرسم که منظورش چی بوده؟

اگه قصد دوستی داشته باشه که چه بهتر . هم برای من خوبه هم برای اون !!! شاید هم قصدش ابراز علاقه بوده ؟ شاید هم یک نوع خواستگاری؟

یا پیغامی برای شروع یک عشق ؟ یا شاید یک در خواست ازدواج.

که با جواب دادن اون به سوال من منم باید متناسب با جوابش بهش جواب بدم .

خلاصه اینکه بعد از چند هفته زنگ زدم بهش

و باهاش حرف زدم و گفتم که منظورت رو از نوشته شما نفهمیدم و واسه همینم نمیتونم جوابتو بدم بهتره سوالتو واضح تر بپرسی !!

که دیدم سارا میگه کدوم سوال؟ منم گفتم همونی که روی کتاب نوشته بودید .گفت به خدا من روی همه کتابام شعر مینویسم و منظور خاصی نداشتم ببخشید. اصلا حواسم نبوده و ......

و البته بیشتر که باهاش صحبت کردم از زبونش پرید که آره من میخواستم اون صفحه رو پاره کنم اما نشد و گفتم که کتاب رو خراب نکنم !!!!!

خوب ، خوانندگان خوب وبلاگ هرگز عاشق نشو !!!!! این داستان مثل هیچکدام از داستانهای دیگه ای که خوندین نیست . همه داستان ها پایان دارند ولی این داستان ها باعث میشند که نتیجه اخلاقی رو نویسنده به خورد خواننده ها بده و هیچ جایی برای تفکر خواننده نگذاره .

اما این داستان ما پایان نداره چون این تلفن آخری فرشاد به سارا 4 روز پیش زده شده و این ماجرا پایانی ندارد .

حالا میخوام از شما خوانندگان خوب این وبلاگ بگم اگه شما جای فرشاد بودید چی کار میکردین؟ چه جوابی به سارا میدادید؟

آیا باهاش دوست میشدین و توی یک فرصت مناسب ...........(بقیش سانسور میشه چون برای من مسئولیت داره )

یا اینکه کاملا ً فراموشش میکردین و به زندگی عادی خودتون بر میگشتین؟

یا اینکه یک جورایی شما هم اذیتش می کردین؟ یا اینکه ازش انتقام میگرفتین؟

به نظر شما خوانده این سطور و با تفکر شما ، شما چه کاری رو انجام میدادید؟

حتما ً توی قسمت نظر خواهی بگین و ببینید که طرز فکرتون با بقیه خواننده ها چه تفاوت ها و شباهت هایی داره .

و این بود پایانی برای داستان بی پایان ما ؟!!؟

بدرود و منتظر داستان های بعدی من باشید .

صمیمانه دوستتون دارم

پایان

تیر ماه 85

فرجام

به به سلام

سلام به روی ماهم به چشمون سیاه سارا دوست فرشاد خانم ...

نگران من نشید قرصامو نخوردم!!!

خوب چه خبرا ؟ بابا ایول بالاخره رقم بازدید کننده های من به 2100 تا رسید

امتحانامم دادم به سلامتی.

فقط آخریش دمار از روزگارم در آورد ، اونم فدای سر شما !!(چه از خود گذشته)

خوب با داستان فرشاد و سارا حال می کنید.؟

راستی به بقیه داستان گوش کنید ببینید آخرش فرشاد خان چی کار کرد .

بقیه داستان از زبان فرشاد:

تا اونجایی گفتم که اومدن در خونمون و مدارکشونو گرفتند و رفتند.

می دونستم سارا فردا صبح کلاس داره و واسه همینم نمی ره . منم فردا صبح وقتمو جوری تنظیم کردم که بتونم فردا بعد از اولین کلاسش ببینمش.

رفتم دانشگاه و در کلاسشون منتظر شدم اما کلاس بیش از حد طول کشید و منم خواب آلود رفتم توی یک کلاس خالی که بخوابم .جاتون خالی چه خوابی رفتم . نزدیک بود خوابهای ...... ببینم که با صدای دانشجوهایی که انگار از زندان آلکاتراز آزاد شده بودند از خواب پریدم .

فوری رفتم در کلاسشون دیدم داره می آد .منم شروع کردم باهاش حرف زدن البته حرف های خیلی معمولی .

بعد از اون روز هم چندین بار دیگه تو دانشگاه باهاش حرف زدم ولی فقط حرفهای معمولی و نه چیز دیگه ای.....

کم کم نمی دونم چه حس عجیبی بود که بهش پیدا کرده بودم که همش دلم می خواست ببینمش. حالا یا علاقه بود یا عادت یا عشق(نعوذ بالله )

خلاصه اینکه همیشه سر راهش قرار می گرفتم بعضی روزا میرفتم در کلاساش و باهاش حرف میزدم خلاصه کلی تابلو شده بودیم (بودم)

زمان به سرعت می گذشت و علاقه من به اون بیشتر می شد. تا اینکه ترم اول تموم شد و برای انتخاب واحد ترم دوم مامانش خونمون زنگ زد و گفت اگه ممکنه این ترم هم برای سارا انتخاب واحد کنید . منم گفتم چشم و قرار شد لیست درساشو به من بده تا من از طریق اینترنت (به قول یکی اینتلنت )

واسش انتخاب واحد کنم. روز بعد مامانش با داداشش لیست درساشو آوردن در خونه اما خودش نبود

منم براش انتخاب واحد کردم و زنگ زدم به خونشون که خودش گوشی رو برداشت و منم درس ها و ساعت کلاساشو بهش گفتم همین .

اونم تشکر کرد و گذشت تا ترم دوم که حادثه خاصی رخ نداد تا بعد از عید.

11 اردیبهشت ماه بود که من به یک سری از مدارکم احتیاج پیدا کردم و به مامان گفتم که فلانی الان رفسنجان است داره می آد ،مدارک منم بهش بده بیاره اونم گفت باشه . روز بعد قرار بود بیاره برام که من هرچی تو دانشگاه دنبالش گشتم ندیدمش.

وقتی نا امید شدم رفتم سر کلاسم و وقتی که داشتم از کلاس با دوستم می اومدم بیرون دیدم دو تا دختر دارن با دو تا پسر حرف می زنند . دخترا پشتشون به من بود و من قیافه ها شونو نمی دیدم . ولی وقتی از کنارشون رد شدم برگشتم ببینم اینا کی هستند که چشمتون روز بد نبینه .........!!!!!

بله دیدم که سارا خانم و دوستشون هستند.

منم فوری رومو برگردوندم و راه خودمو ادامه دادم اما یک صدای از پشت سرم شنیدم که داره صدام میکنه .من اصلا ً توجه نکردم اما دوستم زد به من و گفت که فرشاد مثل اینکه خانم با شما کار دارند . منم مجبور شدم برگردم و با سارا که صدام کرده بود حرف بزنم اونم مدارکم و یک مقدار پول که بابام بهش داده بود تا برام بیاره بهم داد .منم تشکر کردم و با دوستم رفتیم.

اون روز همش با خودم کلنجار می رفتم که این یارو کی بود . حالا بذارین از حسن جمال این یارو براتون بگم.

قدش تقریبا ً مثل تیر برق سر کوچمون .لاغر و به قول کرمونی ها اسپریچ قیافه درب و داغون و دماغی به بزرگی بادمجون که نمیشه گفت .اما مثل هندونه بود ،اما خداییش رنگش توپ بود مشکی متالیک از این مشکی هایی که تو آفتاب رنگشون میره .

خلاصه از وجناتش تعریف زیادی نکنم .اما حالم از خودم به هم میخورد .که چرا کم کم داشتم به همچین آدمی دل می بستم که این یارو نکبت رو به من ترجیح میداد .

اون روز حالم خیلی بد بود و اعصابمم خورد .که یکی از دوستام سر رسید و کلی پیله شد که فرشاد چه مرگته و چی شده منم بهش جریانو گفتم

اونم شروع کرد به نصیحت کردن من که خره اگه تو براش مهم نبودی اصلا ً به روی خودش نمی آورد و صدات نمی کرد و یا شاید اون یارو بهش گیر داده بود و اونم خوشحال شده که تو رو دیده و اومده باهات حرف زده و اینکه شاید طرف اصلا ً از اقوامشه خلاصه منم که یک کم فکر کردم دیدم این رفیق ما هم پر بیراه نمیگه .

و خلاصه اینکه قرار شد آمار یارو رو بگیرم . خلاصه آمارشو با کمک دوستان در آوردم و فهمیدم که یارو رفسنجانی است و هم کلاس سارا است .

منم پیش خودم فکر کردم که بهترین راه برای فهمیدن اینکه یارو چی کاره است اینه که از خود سارا بپرسم. غافل از اینکه هیچ بقالی نمیگه ماست من ترشه.!!

برین بخوابین آخر شبه دیگه منم خوابم گرفته این فرشادم پدر ما رو در آورده با این داستانش . کورشی عاشق نشی که من بدبخت این موقع شب بشینم ....شعر های تو رو ویرایش کنم و به خورد این خواننده های عزیز بدم

نه؟ شما بگین داستان من بهتر بود یا فرشاد.

ئاستان من مثل فیلم ها اکشن بود. اما داستان این آقا فرشاد ما مثل فیلم های هندی است.

آقا شب بخیر خواب های خوب ببینید ،پر از حور و حوری اما وقتی دارید خواب میبینید جون هر کسی که دوست دارین پانتومیم کاراتونو بکنین وگرنه اهل خونه بیدار میشن و میفهمند که مثلا ً شما داری با جنیفر لوپز ...... میکنی !!!!

(خیلی کج خیال و فاسدین شماها بابا منظورم اینه که دارین با هم صحبت میکنید. منحرف ها ....)

بخواب دیگه بچه من خوابم گرفته تو هنوز داری اراجیف منو میخونی..

شب به خیر

در پناه یار

خواهم تو را میهمان کنم در گوشه ای از قلب خود آیا قبولش می کنی این کعبه ویرانه را؟

جمله نسبتا زیبایی است نه؟

و البته همان طور که حدس زدید برای ابراز عشق !!!!!

توی وبلاگ هرگز عاشق نشو !! از این حرف ها هم زده می شود .

به نظر شما در جواب این جمله باید چی بنویسم . کمکم کنید!!!!!؟؟؟؟؟

حالا شما بقیه داستان فرشاد رو گوش کنید . نظر یادتون نره

تا اون جایی گفتم که سارا قرار بود روز 13 مهر ماه بیاد دانشگاه و ثبت نام کنه . منم بدم نمی اومد حالا یک دختر آشنا هم تو دانشگاه باشه

اما عاشقی عمرا ً . آخه منم با شعار فرجام کاملا ً موافقم .

خلاصه اون روز با یک محاسبه سر انگشتی پیش خودم گفتم اگه ساعت 6 صبح هم که از رفسنجان حرکت کنند تا 9:30 نمی رسند

ما هم صبح ساعت 8 از خواب بیدار شدیم و حمام رفتم و سر و زلفی صفا دادم برای دیدن دختر همسایه ای که تو یک نظر دیده بودمش اونم نه خیلی خوب.

خلاصه اینکه ساعت 9:30 رفتم دانشگاه حالا خودم ساعت 5 کلاس داشتم . تو دانشکده داشتم قدم می زدم که یکی از دوست های دوران راهنمایی خودم رو دیدم که از قضا میبد قبول شده بود و اومده بود برای ثبت نام .اون روز من برای دوستم کارای انتخاب واحدش رو کردم و کمکش دادم

اونم همه جا با من بود گفتم حتما توی این مراحلی که دارم دوستم رو ثبت نام می کنم سارا اینا رو هم می بینم اما تا ساعت 12 که کارای دوستم تموم شد اون رو ندیدم . بعد از اون هم یک کم دیگه تو دانشکده و محوطه دنبالش گشتم اما پیداش نکردم .

با دوستم رفتیم ناهار بخوریم ، بعد هم اومدیم بیرون و رفتیم دو باره تو دانشگاه مشغول به اسکن شدیم تا بلکه ببینمش اما ندیدم

اومدیم که سوار سرویس بشیم و بریم خونه که نا گهان تلفن دوستم زنگ زد و من هم که دیدم موبایل داره ازش گرفتم و به خونه خودمون زنگ زدم و از بابا شماره موبایل باباش رو پرسیدم (اصلا ضایع نبییییید !!)

بعد هم به موبایل باباش زنگ زدم و گفتم که من الان تو دانشگاهم اگه کاری از دست من بر می اد در خدمتیم که باباش گفت ماشینم خراب شده و من الان یزد هستم اما اونا الان تو دانشگاه هستند.

من هم با دوستم خداحافظی کردم و برگشتم تو دانشکده که پیداش کنم بازم دنبالش گشتم تا اتفاقی توی آموزش دانشگاه دیدمشون .

من خودم روز اولی که برای دانشگاه ثبت نام می کردم پوستم کنده شد اون روز یکی از دوستام برام انتخاب واحد کرد و منو ثبت نام کرد .

منم امروز اینو وظیفه خودم می دونستم تا به یک نفر دیگه توی ثبت نام کردن کمک کنم هم به اون دوستم و هم به دختر همسایه مون .

خلاصه اینک بدبختی های ثبت نام اون بماند . و اینکه تو تموم زندگیم حاضر نبودم برای خودم اینقدر دوندگی کنم اما اون روز برای اون ، این کار رو کردم.

و اینکه اون روز به حدی براشون سخت گذشته بود که می خواستند از دانشگاه انصراف بدهند و برن پی کارشون .

منم خودم روز اول دانشگاه همین احساسو داشتم و اینو به اون و مادرش هم گفتم که من هم می خواستم انصراف بدم اما بابام نگذاشت .

و هنوز هم فرم انصرافم رو توی جیبم نگه می دارم که یادم باشه چه سختی هایی کشیدم تا به این جا رسیدم .

و اون هم راضی شد که انصراف نده .

خلاصه اینکه روز خیلی پر دردسری بود اما سارا با اون چیزی که من تو اون یک نگاه دیده بودم خیلی فرق داشت اونجا خیلی خوشگل تر بود اما اینجا .....

البته اصلا آرایش نکرده بود و با یک مانتوی ساده اومده بود .

خلاصه اینکه با تصورات من فرق می کرد . اما چشم های درشت و زیبایی داشت.

اون روز تا ساعت 6 عصر همش دویدم تا بتونم سارا رو ثبت نام کنم . اما با همه این احوال نتونستم براش انتخاب واحد کنم .اون ها هم نمی تونستند بمونند و من از خود گذشتگی نشان دادم و گفتم که من براتون انتخاب واحد می کنم شما با خیال راحت برین رفسنجان .(وای فردین!!!)

اون ها هم رفتند و من موندم با لبخندش در آخرین لحظه که هنوزم جلوی چشمامه که به جای خدا حافظی تحویلم داد .

بله و این طور بود که اولین لبخند تحویل داده شد .

یک جایی خوندم که عشق با یک لبخند شروع می شه و با یک بوسه به اوج میرسه و با یک قطره اشک تموم می شه .

عجب عشقی !!!!

راستی چرا آدما عاشق می شن و دلشون رو به آدم دیگه ای می بندند و حاضرند به خاطر اون همه کار بکنند. حتی پست ترین کارها

خلاصه اینکه اون روز اون ها رفتند و من هم که به کلاسم نرسیدم رفتم خونه .

چه شبی بود اون شب . همش چشماش و لبخندش جلوم بود .

اما فردا که بدون اون اون همه کار سخت رو انجام دادم نظرم کمی عوض شد. شاید یک جورایی .....

نمی دونم اما دلم میخواست بیشتر و بیشتر ببینمش !

روز بعد هم براش انتخاب واحد کردم و زنگ زدم خونه شون و بهش تاریخ کلاس ها رو گفتم . اونم کلی تشکر کرد .

بعد از ظهر اون روز هم به یک بهونه زنگ زد که الان یادم نیست و گفت که برام سخته بیام اونجا .

منم دلداریش دادم و گفتم معمولا همه دانشجو ها همینطور هستند و مشکل خاصی برای شما پیش نمی آید

خلاصه دلداریش دادم و اون روز گذشت .

2 روز بعد قرار بود بیاد و بره کلاس خوب یادمه که روز جمعه بود . تو خونه بودم که یک دفعه تلفن زنگ زد و باباش گفت که الان ما میبد اونجا هستیم و اگه ممکنه بگین ما کجا بیایم که مدارک سارا رو بگیریم . چون آدرس خونه سر راست نبود باهاشون تو یک پارک قرار گذاشتم ورفتم و تعارف کردم که بیاین خونه ما اما اونا گفتن که عجله داریم و باید بریم .منم تا در خونه آوردمشون و مدارک رو از توی خونه آوردم بیرون و بهشون دادم و با یک خداحافظی رفتند.

دمتون گرم

می خواستم دیگه ننویسم اما این همه بازدید و نظر شوق دوباره نوشتن را در من بیدار کرد

این بار می خوام داستان زندگی یک نفر دیگه رو بنویسم !!!!

فعلا تو کف بمونید تا دو باره عاشق بشم و شما هم از دولتی سر من داستانی برای خوندن داشته باشید.

این داستان هم مثل داستان های خودم کاملا واقعی است

و داستان زندگی یکی از دوستان نزدیکم است

از حالا داستان رو از زبان دوستم براتون میگم اما به قلم خودم و با احساس او

تمام فعل ها به صورت اول شخص بیان می شوند

و اسامی داستان مثل قبل واقعی نیستند اما نزدیک به اسم شخصیت واقعی شان انتخاب می شوند.

و اینک شروع داستان از زبان دوستم:

سلام

اسم من فرشاد است که اسم واقعی خودم نیست.

من با فرجام توی یک دانشگاهم و در اکثر مواقع با هم هستیم .

این داستان دقیقا جلوی چشمم است و کاملا به یاد دارم

روز 7 مهر امسال بود من هنوز دانشگاه نرفته بودم . یک روز که از خونه بیرون اومدم دیدم که یکی از همسایه هامون که قبلا زیاد رابطه ای با هم نداشتیم با ماشین جلوم ترمز زد . و گفت که سوار شم . منم تعارف کردم که مرسی جای دوری نمی رم .آخه از شما چه پنهون سبیل های بلند و ترسناکی داره

اما گفت که بیا باهات کار دارم (می خواست گولم بزنه!) منم مجبوری سوار شدم.

خلاصه تو راه یکمی احوالپرسی کرد و یک دفعه پرسید شما دانشجوی کجا هستید ؟ منم گفتم و اون گفت که دختر منم اونجا قبول شده . حالا کی باید برای ثبت نامش بریم و اینکه هزینه اش چقدره و یه سری چیزای دیگه .

منم جوابشو دادم و زود پیاده شدم .!

خلاصه اون روز یکم فکر کردم و دیدم که تو بچگی با دخترش که 3 سال از من کوچکتر بوده هم بازی بودیم و کم کم یادم اومد

اون موقع ها خیلی خوشگل بود ، اما من خیلی وقت بود که ندیده بودمش. اسمش هم سارا بود .

از شما چه پنهون خیلی دلم میخواست دوباره ببینمش . واسه همین به خونه که رسیدم جریانو به مادرم گفتم

اونم به بابام گفت و بابا هم که قدیما با باباش سلام و علیکی داشت یک روز که همه خونواده مون توی ماشین بودیم از جلوی خونشون رد شدیم و دیدیم که باباش و مامانش دم در ایستادند.

بابا هم ایستاد و شروع به سلام و احوالپرسی کردند .اون روز بابا گفت شنیدم سارا دانشگاه فرشاد قبول شده و همون رشته احسان

همون موقع خود سارا هم اومد دم در و سلام کرد و بابا سوالشو از سارا پرسید که اونم جواب داد .

خلاصه اون روز فقط توی چند لحظه کوتاه اونو دیدم .

با چادر سفید گلدار به نظرم قشنگ اومد .

بعد از اون روز یک کم بهش فکر می کردم امااصلا برام مهم نبود .

تا اینکه روز 11 مهر من رفتم دانشگاه . می دونستم که ورودی های جدید 13 مهر ثبت نام می کنند.

و اون روز رسید و...............

ادامه داستان در هفته های بعد .!!

آخه خیلی خوابم می آد

خدا نگهدار بزودی بقیه داستان رو براتون می نویسم

سلام

امیدوارم موفق و پیروز باشین

چه خبرا؟

این چند روز که نبودم خیلی حال دادین دمتون گرم

بابا ایول 8 نظر

عالی است

منم امتحانامو به خوبی و خوشی دادم .

شما چیکار میکردید؟

زندگی خوبه ؟

من که نبودم با چی حال میکردین ؟

وبلاگ کی رو می خوندید؟

حالا دیگه اومدم شاد و سر حال

دیگه حادثه عشقی ندارم که براتون تعریف کنم !!!!

پس چه کار کنم؟

می خواین دوباره عاشق بشم و طبق قانون چهارم نیوتون که می گه عشق در اثر زیاد شدن t کم میشه بازم شکست بخورم و برای شما داستان بنویسم

نه بابا کور خوندین از عاشقی خبری نیست!!!

میخوام خبر جالبی رو بهتون بدم

یکی از دوستام قراره که یک قصه عشق رو برامون تعریف کنه

منتظر باشید

به امید دیدار

ممنون از همتون که نظر دادین

هرکی که میخواد تبادل لینک کنیم ایمیل بزنه

ممنونم

خدا نگهدار

عشق یه چیزی مثل کشک و دوغه 

 تموم زندگی پر از دروغه 

هیچکس هیچکسی رو دوست نداره  

 دوست دارم عاشقتم شعاره

سلام

حال می کنین بی مقدمه میرم سر اصل مطلب

بابا دمتون گرم 6 نفر نظر دادین

حالا میخوام بگم چی کار کردم

نرفتم!!!!!!!!!!!!!

آره میدونم به نظر بعضی ها کلاه سرم رفت و اشتباه کردم

و به نظر بیشترتون کار درستی کردم اما این تصمیم من بود

اون روز من هیچ کاری نکردم . فقط قدم زدم اونم دقیقا زمانی که میدونستم

اونی که دوستش داشتم ...........(معذرت میخوام اما ادب حکم میکنه از کلمات مناسب استفاده کنم ) داره توی خونه خالی با اون پسره ..................

نمیدونم شاید تو تموم اون 4 ساعتی که اونا ... من فقط قدم میزدم و فکر میکردم به این که چرا روزی همچین آدمی رو دوست داشتم

آدمی که تبدیل شده به یک آشغال به تموم معنا

نمی دونم اگه حالا ببینمش چه احساسی در نگاهم موج میزنه

اما از تنها چیزی که مطمئنم اینه که دیگه هیچ عشق و علاقه ای تو ذهنم و قلم به اون ندارم

اما امروز صبح یکی از اقوام اون آشغال رو دیدم

دختری(البته زنی)که یک فرشته به تموم معنا است

یک کسی که تو زندگیش معنی عشق رو با تموم وجود درک کرده

حالا به این نتیجه میرسم که عشق هنگام ازدواج به وجود می آید و برای من تا 5 سال دیگه هیچ عشقی تو وجودم نمی آد

نمیدونم چرا آدما اینقدر تفاوت دارند

امیدوارم اون زن و شوهر خوشبخت تر بشن

راستی اگه کسی قصه عشقشو میتونه بنویسه برای من بفرسته منم میزارمش تو وبلاگم

خوشحال میشم اگه داستانوتون رو بنویسید

موفق و پیروز باشید

سلام

امروز بعد از مدت ها اومدم

می خوام از دل تنگی بگم

از عشق

آره حق دارین تعجب کنین آخه تو وبلاگی که میگه عاشق نشو می خواد از عشق حرف بزنه

امر.ز داشتم یک کتاب میخوندم . یک داستان . یک داستان که شاید بارها اشکمو در آورد

داستانی که با تموم وجودم حس میکردم قهرمان داستان منم

پا به پای پسر داستان عاشق شدم . حس عشق رو دو باره تجربه کردم و با درد ها و سختی هاش آشنا شدم و بارها از درد های عشق گریه کردم .

و جالبتر از همه این بود که اسم دختر داستان با اسم معشوق قدیمی من یکی بود

بارها به جای اون دختر افسانه رو پیش روم آوردم

نمی دونم چرا اما دلم براش تنگ شده

می دونم که دیگه مال من نیست . چون .....

راستی اگه اون کتابو دیدین حتما بخونینش . اسمش سپیده عشق است

و نویسنده اش هم رویا خسرونجدی است .

نمیدونم آیا عشق این افسانه واقعیت داره یا نه ؟

اما وقتی این دو افسانه را با هم مقایسه می کنم میبینم که چقدر تفاوت دارند

اما نمیدونم چرا بازم دارم به افسانه ها فکر میکنم

نمیدونم آیا میشه دختری مثل دختر این داستان پیدا بشه؟

دختری که از همه چیزش برای کسی که دوستش داره بگذره؟

نمیدونم چی بگم

اون افسانه داستان با این افسانه از زمین تا آسمان فرق دارند

اون افسانه پاک پاک بود . اما این افسانه....

آخرین روزها حس میکردم که داره عوض میشه اما نمی فهمیدم چرا و به کدامین جهت

اما امروز خوب میدانم که افسانه من کدام راه را برای زندگی انتخاب کرده

راهی که ......

نزدیک 14 روز پیش شنیده بودم که افسانه تبدیل به یک آدم دیگه شده

اما منبع خبر چندان موثق نبود

اون آدم میگفت که افسانه همیشه تنش کبوده ........ یعنی گیر آدمای وحشی می افته

و اینکه وقتی از خوابگاه بیرون می آد به دوستاش میگه که امروز میخوام سوار سمند بشم و سوار میشه . اونم با اولین سمندی که جلوش بزنه ترمز

من باور نمیکردم . تا اینکه چیزی رو شنیدم که باورش برام خیلی سخته

باور اینکه افسانه با یک پسر سرباز و عاطل و بیکار ولی پولدار میره توی یک خونه .

متاسفانه یا خوشبختانه یکی که خیلی بهش اطمینان دارم خانم رو اونجا می بینه

فکرشو بکن .

خیلی برام سخته باورش

نمی دونم چرا ولی تا قبل از این خبر افسانه رو فراموش کرده بودم البته کامل که نه اما تا حد زیادی بی خیال شده بودم .

اما این خبر آتیشم زد .

اون آدم گفت که اگه دوست داشته باشی وقتی که دوباره افسانه رو میارن تو خونه تو رو هم خبر میکنم .

فکرشو بکن چه احساسی به آدم دست میده احساسی که وصفش محاله

حالا به نظر شما برم ؟

البته این احتمالم میدم که این یک نقشه است برای من

که من رو در مقابل کار انجام شده قرار بدن !!!

نمیدونم چی کار کنم

فکر میکنم می خوان اونو یک جوری به من بندازن

نمیدونم چرا

اما .....

اگه شما جای من بودین چی کار میکردین

نمی رفتین یا میرفتین؟

اگه میرفتین چی کار میکردین؟

میرفتین و .....(سانسور کردم این قسمت رو)

یا اینکه میرفتین و همه حرفاتونو با هاش میزدین

یا اینکه یک دادگاه براش تشکیل می دادین و بعد هم همه دوستا رو به یک سور دعوت میکردین؟

خواهش میکنم نظرتونو بدین تا منم بدونم باید چی کار کنم ؟

ممنونم از همتون؟

راستی فکر میکنین من چه تصمیمی میگیرم با شناختی که به من پیدا کردین ؟

آیا میشم یک موجود کثافتی مثل خودش و باهاش سکس میکنم ؟

یا نه؟ اصلا نمیرم یا میرم و هرچی که 2 ساله تو دلمه بهش میگم . میگم که تو آشغالترین موجود روی زمینی؟

یا به بر و بچ حال میدم؟

یا اینکه میبخشمش و دوباره دوستش خواهم داشت ؟

عزیزانم نظر بدین تا باور کنم که کسی هست که به من کمک کنه

ممنونم از همتون

خوش و خرم باشین

سلام به همه بر و بچه های گلی که این وبلاگ رو میخونند و البته لطف می کنند و نظر هم میدن

ممنونم که منتظر من بودین که براتون بنویسم

امیدوارم که بتونم از خجالتتون در بیام

اما این قسمت رو اینقدر مینویسم که تموم داستان رو براتون بگم

میدونین میخوام عوض بشم

بشم آدم دیگه ای و هدفمو تو زندگی پیدا کنم

ممنون از همتون که به قصه زندگی من علاقه مند بودید

نمیدونم باید چه جوری بگم که آدما تو زندگیشون باید هدف داشته باشن

نه بی هدف زندگی کنن

باید دوباره ورزشمو شروع کنم . از درسمم خیلی وقته که عقب افتادم و باید جبران کنم و بشم یک آدم خوب که میخواد عوض بشه و یک زندگی خوب رو تجربه کنه و به هدف هاش برسه

بچه ها برام دعا کنین دعا کنین که موفق بشم چون واقعا به دعای شما احتیاج دارم

همینجا می خوام از یک نفر عذر خواهی کنم و بگم که دیگه هیچ احساسی نسبت به دختر ها ندارم و شدم مثل یک سنگ

و برات دعا می کنم که خوشبخت بشی

برو دنبال زندگی و هدفهات و منم میرم پی زندگیم امید وارم خوشبخت بشی

خوب بچه ها قصه رو شروع میکنم :

یکی بود یکی نبود 

تو زمانهای قدیم یک پسری بود که عاشق دختری شده بود که با خودش خیلی تفاوت داشت

و قصه رو تا اونجا گفتم براتون که دختر با بوسیدن پسر عشقش رو به اون ثابت کرد

و پسر قصه ما هم بیشتر و بیشتر از پیش به اون علاقه مند شد

از اون روز پسرک قصه ما به دختر خیلی حساس شد

یعنی چیزایی رو میدید که تا حالا بهشون توجه نکرده بود

انگار اون بوسه خیلی چیزا رو به پسر فهموند

پسر به روابط دختر با آدمای اطرافش هم توجه میکرد و میدید که چه جوری با پسرهای دور و برش و فامیل چه طرز برخوردی داره

خیلی صمیمی و راحت با هاشون حرف میزد و دست میداد و حتی دور از چشم بقیه لبخند میزد بهشون و کلی ناز و عشوه در می آورد

و حتی چشمک میزد و وقتی که اعتراضمو بهش نشون میدادم با یک بوسه منو خر میکرد و می گفت عزیزم من متعلق به تو هستم و من فقط مال تو ام

منم باور میکردم

کم کم به لباس پوشیدنش هم دقت می کردم و میدیدم که چه جوری لباسی می پوشه که تموم برجستگی های بدنشو نشون ده و یا اینکه روسری کوچیک میپوشید و مانتوی یقه باز که تموم پسرا بهش نگاه کنن یا از رنگایی استفاده میکرد که جلب توجه کنه

و حتی یک روز که توی یک مهمونی خوانوادگی بودیم پسر عمه ام اومد و به من گفت فرجام این چقدر داره حال میده شیطونه میگه همین جا ترتیبشو بدم

منم فقط به زور لبخندی زدم

چند روز بعد توی خیابون با یکی ا دوستام که تازه با هم دوست شده بودیم داشتیم تو خیابون دور می زدیم که یک دفعه برادر دوستم گفت این دختره رو دیدی(به برادرش)

من هم برگشتم که ببینم کیه که دیدم یک مادر و دختر هستند

و دوستم هم به برادرش گفت آره شناختم همون که بهش شماره داده بودی

منم گفتم دور بزن منم ببینمش

اونم برگشت وقتی که دیدمش یک لحظه شکستم

اون دختر همون افسانه من بود

همونی که میگفت فقط مال منه

اما نه اون مال من نبود

اون روز دیگه هیچی نگفتم و رفتم خونه

گفتم شاید اونا اشتباه گرفته باشن

و خلاصه کلی ناراحت شدم

فردای اون روز برادر دختره زنگ زد و گفت که ما یک کامپیوتر خریدیم اگه میشه بیا اینجا و به من و افسانه یاد بده

منم رفتم اونجا و یک کمی از ویندوز بهشون یاد دادم که یک دفعه افسانه گفت که شما چت کردن هم بلدید ؟ منم که اون موقع تازه چت میکردم با کلی غرور گفتم بله و تازه خوشحالم شدم که آخ جون میتونم بیشتر باهاش حرف بزنم

خلاصه اینکه چت کردن رو بهش یاد دادم و اون روز هم گذشت

بعدا میدیدم وقتی که میخواد چت کنه invisableمیاد بالا که من نبینمش

منم یک key logger رو کامپیوترش کار گذاشتم و دیدم که با چند تا پسر دوست شده و دقیقا حرفایی که به من میزد به اون ها هم میزنه

به اون ها هم میگه که دوستت دارم و فقط مال تو ام و ..

اما من احمق فکر میکردم که اون فقط مال منه و واقعا من رو از صمیم قلب دوست داره اما ....

اون روز خیلی اشک ریختم و خیلی فکر کردم

تصمیم گرفتم که بکشمش . اما این راه خوبی نبود .....

گاهی تصمیم می گرفتم که ازش انتقام بگیرم . اما نمی تونستم

تا اینکه تصمیم گرفتم که فراموشش کنم فقط همین

اون شب خونه عموم مهمون بودیم که دیدم زن عموم منو کناری کشید و گفت میخوام باهات حرف بزنم فرجام . شنیدم که پاتو بد جاهایی داری میگذاری

و با بد آدمایی دوست شدی

منم اول خودمو به نفهمی زدم اما بعد دیدم که نه اون همه چیزو میدونه

منم با اون حال خرابم شروع کردم باهاش درد و دل کردن از خیلی چیزا براش گفتم و اون هم خیلی از حقیقت ها رو به من گفت

آخه تو اون چند سالی که خانواده ما باهاشون قهر بودن خانواده عموم و اون ها رفت و امد داشتن و خیلی بیشتر از ما اونا رو میشناختن

اون خیلی چیزا راجه به خودش و خانوادش به من گفت ...

و اون حرفها هنوز تو گوشمه به حدی منقلب شدم که وری از اونجا اومدم بیرون و رفتم خونه خودمون و ساکمو جمع کردم و رفتم میبد

اون موقه تعطیلات 21 ماه رمضان بود و همه همخونه ای هام رفسنجان بودن و

من تنهای تنها رفتم اونجا

تا 2 روز که خانوادم در به در دنبالم میگشتن

من اونجا یک هفته تموم موندم هفته ای که از در خونه بیرون هم نرفتم و حتی اینقدر مریض شده بودم که نمی تونستم از جام بلند شم و غذا بخورم بعد از 2 روز کم کم حالم بهتر شد و تونستم بیشتر به خودم و زندگیم فکر کنم و کم کم تونستم اونو فراموش کنم

اما بعدا فهمیدم که با یک پسر تو اینترنت آشنا شده و میخواد باهاش ازدواج کنه

اما نمی دونم چی شد که یک دفعه همه چی بهم خورد ....... و ان ازدواج سر نگرفت

از اون روز به بعد توی دو سال فقط 6 بار با هم تلفنی صحبت کردیم اونم خیلی کوتاه .

چون به قدری آدم پستی شده بود که حتی دلم نمیخواست صداشو بشنوم

الان هم کرمان توی یکی از آموزشگاه های فنی حرفه ای درس می خونه اونم رشته کاردانی حسابداری و تازه از چند نفر هم شنیدم امسال که سال دومشه

از دانشگاه اخراج شده

خدایا من یک روز نفرینش کرده بودم که کسی عاشقش نشه

اما حالا میخوام نفرینمو پس بگیرم نمی خوام از هیچکس کینه ای به دل داشته باشم

خدایا کمکم کن که بتونم زندگی مو از نو بسازم

بچه ها امید وارم که همی شه پیروز و موفق باشین من تو این قسمت خیلی چیزا رو سانسور کردم از افسانه ... اما شما ها بدونین که اگه دختری بهتون گفت دوستون داره همش کشکه

به قوله وبلاگ توت فرنگی دخترا زائده ای هستند که.......

بازم نظر بدین آخه اگه دوست داشته باشین می تونم بازم از داستانهایی که میدونم براتون تعریف کنم یا اینکه راهی رو یادتون بدم که آدما رو فراموش کنین

فرجام امروز تموم عشقش و زندگیش شده کامپیوتر ش و سرگرمیش هم ورزشش و دوستاشن

به امید روزی که هیچ وقت پسری عاشق دختری نشه

می تونین مثل من عاشق کامپیوتر تون باشین یا زندگیتون یا...

اما عاشق جنس مخالف نشین که همش دروغه

شاد و پیروز باشین

خدا نگهدار

سلام و بازم سلام

اصلا خیلی سلام

خوبین

امشب اونجام عروسی است (کج خیالا روحمو میگم)

یک نفر رو بعد از مدتها دیدم بعد از نزدیک 11 سال

قرار شده بیاد دانشگاه خودمون

خلا صه اینکه خوشحالم

واسه همینم می خوام امشب براتون خیلی بنویسم

شاید با کمک این آدم گذشتمو فراموش کنم

بی خیال

و اینک ادامه داستان

از سر کوچه افسانه اینا که اومدم بیرون دیدم باباش از اونطرف خیابون داره میاد

منم فوری خودمو پشت یک ماشین که کنار کوچه پارک شده بود پنهان کردم

وقتی که باباش رفت از پشت ماشین اومدم بیرون که یک دفعه دیدم یک پسر سرشو از ماشین آورد بیرون و گفت : رفت بیا بیرون !!

منم یک آن خشکم زد که ای بابا این دیگه کیه

خلاصه اومدم بیرون و اصلا به روی خودم نیاوردم و راهمو گرفتم و رفتم

بعد از اون جریان با افسانه بازم تلفنی شروع به صحبت می کردم اما سعی می کردم که تلفن هام رو کمتر کنم تا بتونم بیشتر درس بخونم

اما نشد !!

یعنی ساعتها به کتابها زل می زدم بدون اینکه بتونم حتی یک صفحه درس بخونم

اشکهای شبونه رو هم که طبق معمول سانسور می کنم

ای بابا بازم حالم گرفته شد

اصلا این داستان تعریف کردن منم شده مایه ناراحتی ما

همیشه باید ضد حال بخورم

جاتون خالی یک آهنگ ریلکس و ملایم که بیشتر به لالایی شبیه است دارم گوش میدم از رضا صادقی

خیلی با حاله

خلاصه اینکه دیگه کلی حالم خراب بود تا اینکه دوباره تصمیم گرفتم که این مشکلمو یک جوری حل کنم

خیلی فکر کردم که چی کار کنم

دیدم به هر حال باید از این بلا تکلیفی راحت بشم

گفتم که اصلا برای یک مدت بی خیال افسانه بشم که دیدم با این حال و روز من اصلا امکان نداره

گفتم با خودش حرف میزنم که به خاطر آیندمون باید یک مدت همدیگه رو فراموش کنیم

بله بهترین کار این بود

نه یک راه دیگه هم وجود داشت و اونم این بود که با خانوادم صحبت کنم که با خانواده افسانه صحبت کنن

آره با خودم گفتم که این راهم امکان داره

اما با چی؟

با ...ون لق برم خواستگاری؟

بگم از دنیا چی دارم؟

بگم که چی؟

نه خونه ! نه ماشین

نه کار و نه تحصیلاتی

به چی من باید دلشونو خوش کنن به قلب پر از عشقم؟

که حتی دو زار هم نمی ارزه؟

دیدم این راهو بی خیال بشم بهتره

به افسانه تلفن زدم و بهش گفتم .

گفتم که نمی تونم درس بخونم گفتم که عشق تو نمی ذاره

گفتم که تو بگو باید چی کار کنم؟

اونم کلی ناراحت شد و گفت بیا اینجا

می دونم که فکر می کنی از عشقم نسبت به تو کم شده بیا اینجا تا بهت ثابت کنم که دوستت دارم

منم که مونده بودم چی بگم رفتم اونجا

هیچوقت این روز رو یادم نمیره

یعنی این شب رو

رفتم در خونشون

پاک دیوونه شده بودم رفتم و مثل بز در زدم

یک دفعه دیدم خودش اومد در خونه و یک نگاهی توی کوچه انداخت و دستمو گرفت و گفت بیا تو اطاق منو ببین .

من خرم گفتم که نه من باید برم کار دارم (واقعا خیلی خرفت بودم نه؟)

اونم کلی خورد تو پرش که من مثل شیر برنج وایسادم در خونشون و دارم نگاش میکنم!!

که دیدم گفت : فرجام چشماتو ببند !!

منم با کلی تعجب چشمامو بستم که آخ جون الان یک کادو بهم میده (خاک بر سرت کنن)

که یک دفعه حس کرد که نفسهاشو دارم رو صورتم حس میکنم .

بعد هم حس کردم که لبهام داغ شد و با یک بوسه منو از اون حالت در آورد

منم که کلی جا خورده بودم که ای بابا چرا یک دختر منو بوسیده؟

فقط نگاش کردم همین!!

و این اولین بوسه زندگی من بود

بوسه ای که نمیدونم از سر عشق بود!! یا از روی هوس

اما اینو می دونم که این بوسه باعث شد که به جای اینکه فراموشش کنم خیلی بیشتر از قبل دوستش دارم

واسه امشب دیگه بسه آخه نمی خوام این خاطره شیرینمو با خا طرات تلخ بعدی زهرش کنم .

بذار واسه یک شب هم یاد خوبی ها باشم خوبی هایی که فکر می کردم از روی عشق است و نه هوس

ولی افسوس ....................

سلام به همه کسانی که وبلاگ منو می خونن

ممنون از همتون

نمی دونم که چی باید بنویسم

ممنونم از همتون که مییاین و حرف های منو می خونین

همین نظرات شما است که منو برای نوشتن دل گرم میکنه

می خوام بازم براتون بنویسم

از افسانه ای که ....

ولش کنین بذارین بقیه داستانو براتون بگم

تا اون جایی براتون نوشتم که افسانه و مامانشو فیلم کردیم و کلی خندیدیم

و در آخر هم با یک بیلاخ بدرقشون کردیم

اون روز من فکر نمی کردم که روزی عاشق این دختر میشم

بعد از نزدیک 1 ماه شب 28 اسفند اومدن خونه ما

من با دوستام رفته بودم بیرون و وقتی اومدم خونه دیدم که یک ماشین جلو خونه پارک شده اما نفهمیدم ماله کی است

خلاصه در خونه رو باز کردم و رفتم تو که دیدم چند جفت کفش تو راهرو است

خلاصه رفتم تو که دیدم افسانه و خو نوادش اومدن اونجا

سلام کردم و با بابا ش و داداشش که با افسانه دو قلو بودن دست دادم

و نشستم

منم اصلا تو باغ نبودم که افسانه دار هنگام می کنه

داشتم دستمو می کردم اونجام (کج خیال منحرف دماغمو میگم)

که دیدم زل زده به من

منم اصلا از رو نرفتم و با خیال راحت دستمو مالیدم به دیوار که یک دغعه دیدم زد زیر خنده

منم یک چشم غره بهش رفتم که ساکت شد

اون شب مادرش کلی منو تحویل گرفت و از وضع درسام پرسید و اینکه چه رشته ای می خونم

منم گفتم رشتم ریاضی و به ریاضی هم علاقه دارم

که مادرش گفت چه خوب . می تونی به پسر منم ریاضی یاد بدی؟

منه گردن شکسته هم که هنوز جواب نداده بودم بابام گفت آره چرا نمی تونه ؟

مگه نه فرجام منم گفتم آره

که انشالا زبونم مو در می آورد و نمی گفتم آره

ولی گفتم بعد از تعطیلات عید بیا

اونم گفت باشه

خلاصه منم گفتم بابا اینا یک حرفی زدن و یادشون می ره

ولی دیدم روز 15 فروردین اون و افسانه و مامانش اومدن خونه ما

منم دیگه مجبور شدم بهش یاد بدم رفتیم تو اتاق و باهاش کار کردم( بابا عجب کج خیالایی هستین شما ریاضی باهاش کار کردم)

درست یادمه که مجموعه ها بود مبحث کتابش

کلی منم خر فهمش کردم تا بلاخره فهمیدشون

بعد از 2 ساعت اومدیم بیرون و مامانش کلی تشکر کرد و افسانه هم یک مرسی با ناز گفت

منم رومو کردم اونطرف و یواشکی گفتم مثل خرسی که گمونم فهمید آخه یه جوری نگام کرد با عصبانیت

یک جلسه دیگه هم برادرش اومد پیشم و بعدش دیدم مامانش زنگ زد و ما رو برای فردا نهار خونشون دعوت کرد

ما هم رفتیم خونشون

اونجا هم با داداشه شروع کردم به ریاضی کار کردن که به علت کمبود فضای آموزشی مناسب رفتیم تو اتاق افسانه

اونم چند بار به بهانه برداشتن وسایلش می اومد تو اتاق

دفعه آخر دیدم مامانش اومد تو و گفت افسانه تو هم بشین پیش آقا فرجام یاد بگیر

اونم نشست و از اون روز داستان ما شروع شد

داستانی که ای کاش شروع نمی شد

اون روز من بهشون جذر گرفتن رو یاد دادم

جالب این که افسانه از برادرش خیلی بیشتر می فهمید

اون روز وقتی درسم تموم شد به من گفت میشه منم با داداشم بیام پیش شما

منم گفتم آره

خاک بر سرم که خودم خودم رو بد بخت کردم

هفته بعد اونو برادرش اومدن پیش من و اتفاق خاصی غیر از با ناز حرف زدن افسانه با من پیش نیومد

جلسه بعد داداشه تنها اومد و گفت افسانه مریض بود نتونست بیاد

منم اون روز داشتم بهش درس می دادم که رفت دست شویی و وقتی می خواست بره مخصوصا دفترشو بست و چرخوندش طرف من

منم اصلا حواسم نبود

وقتی رفت نگام افتاد رو جلد دفتر که چند تا قلب روش کشیده بودن

دو تا قلب کنار هم

که تو یکیشون fنوشته شده بود و تو اون یکی a 

منم اصلا نفهمیدم که جریان چیه

اون روز گذشت و جلسه بعد جلسه آخری بود که داداشش باید می اومد

اون روز که تموم شد مامانش بهم گفت حالا که افسانه یک جلسه عقبه می شه یک جلسه به اونم یاد بدین

باز منه خاک بر سر تو رودر بایسی افتادم و گفتم چشم

هفته بعد با مامانش دو تایی اومدن خونه ما و مامانش شروع کرد با مامانم صحبت کردن و اونم اومد تو اتاق من

من هم شروع کردم به درس دادن یادمه که وقتی حرف می زدم زل میزد تو چشمام

اون روز هم آرایش غلیظی کرده بود

من که تا بهم نگاه می کرد خجالت می کشیدم و سرمو می نداختم پایین(وای چه پسر محجوبی) و همینطور که بهش درس می دادم روسریش کم کم میرفت کنار و اونم اصلا توجهی نمی کرد

منم که اصلا تو باغ نبودم بفهمم این داره واسه چی اینکارا رو می کنه

وقتی درسم تموم شد کتابو بستم و از پنجره اتاق بیرون رو نگاه کردم که یک دفعه احساس کردم دستام گرم شد

منم فکر کردم که مال گرمی هوا است که اصلا توجهی نکردم

یک دفعه دیدم که یکی داره دستمو فشار میده و دستمو گرفت تو دستش و دیدم که یک دفعه بهم گفت دوستت دارم فرجام

سلام

وبلاگم فیلتر شده .الانم با این وبلاگ جدید اومدم

اگه دوباره اینم فیلتر نکنن